11. apríl...

Mér finnst eins og ég hafi ætlað að gera eitthað í dag.

Alveg punkteruð!

Já, ég er sko alveg búin á því!
Ég hefði kannski átt að vera að læra í dag, en ákvað að gera það ekki, við sjáum til seinna hversu gáfuleg ákvörðun það var. Ég tók daginn snemma og fór í mæðraskoðun, voooonandi þá síðustu, og fór svo í klippingu og litun, ekki vil ég nú að barnið kynnist mömmu sinni ljótri;)
Þegar ég kom svo heim upp úr hádegi var mér alveg nóg boðið draslið hérna svo ég ákvað að vaska upp og gera aðeins heimilislegra hérna. Áður en ég vissi af var ég búin að vaska upp, þrífa ruslaskápinn, taka ísskápinn í gegn, henda öllu út úr forstofunni - þrífa og inn með allt aftur, taka til í blaðakörfunni, búa um og skúra inn í svefnherbergi, þurrka af í stofunni, þvo 3 vélar og hengja út og brjóta saman, þrífa baðherbergið og skúra alla íbúðina og klukkan orðin hálf sex. Þegar ég settist svo loksins niður var ég sveitt og þreytt. Ég er alveg úrvinda núna. Ef að þetta kemur þessu barni ekki út, hvað gerir það þá?

Ahhhh...

Verknámið er búið, enn hvað það er gott! Ég þarf bara að mæta á einn umræðufund núna á eftir og klára annað verkefnið sem fylgir og þá er þetta búið. Ekki það að það muni taka neitt sérstaklega rólegir tímar við. Nú er eins gott að fara að láta hendur standa fram úr ermum og fara að hella sér í námsefnið ef ég ætla að ná þessum blessuðu prófum í vor. Ég ætlaði að vera voðalega dugleg í verknáminu, ég segji svo sem ekki að ég hafi ekki verið dugleg, en þau skipti sem ég hafði einhverja orku eftir daginn var ég að gera verkefni sem tengdust verknáminu. En nú er ég komin í páskafrí og ætti að hafa nægan tíma til að læra, ég er nánast í fríi til 8. apríl, þarf að mæta í skólann 31. mars og svo ekkert aftur fyrr en 8.
Ég nenni ekki að blogga um kreppuna sem allir tala um, ætla bara að segja Guði sé lof að við tókum ekki lán í erlendri mynt eins og við vorum að hugsa um! Þetta er rosalegt.
Jæja, ég ætla að reyna að sóa ekki þessum degi í eitthvað rugl, ég er ekki viss um að ég verði voðalega ánægð ef ég byrja þessa prófatíð í vor vitandi jafn lítið og ég hef oft áður vitað í upphafi prófa.

Ég fór í búð í gær. Verslaði bara þetta helsta, var komin með vel í körfuna þegar ég fór að kassanum og hugðist borga. Þetta gekk allt sinn vanagang og ég týndi vörurnar á færibandið og borgaði svo, en þótti þetta svo frekar dýrt miðað við það sem ég keypti. Þegar ég kom heim fór ég að skoða kvittunina og sá þá að harðfiskurinn sem ég hafði hent í körfuna í mesta sakleysi mínu kostaði 2500 krónur! Hvernig má það vera, það er bara fjárfesting að kaupa harðfisk... úff, ég tími varla að borða hann!

Æ, tók mér svo langa bloggpásu þegar ég fór í slúðursímtal við Þórunni að ég datt úr öllum gír...

Allt að verða vetlaust...

Það er svo mikið að gera þessa dagana að maður veit ekki alveg á hverju maður á að byrja! ég er semsagt byrjuð í verknámi á handlækningadeildinni á FSA og ótrúlega er það gaman! Ég er samt líklega eini neminn sem er strax farin að telja niður vaktirnar sem eru eftir, ekki af því að mér leiðist þetta, heldur af því þetta er nú frekar erfitt með sístækkandi bumbu... Það er svo sem ekki skrokkurinn sem segir nei, ég er bara svo ótrúlega lúin þegar ég kem heim að ég þarf að leggja mig 2 - 3 tíma og þrátt fyrir það sofna ég á skikkanlegum tíma á kvöldin!
En þetta er alveg ótrúlega gaman og lærdómsríkt.. ég er búin að fá að setja upp þvaglegg, fara með í segulómun (sem er sko alveg eins og í House!) og margt fleira sem er líklega óviðeigandi að blogga um vegna þagnarskyldu. En vá hvað þetta er krefjandi starf, ekki síður andlega en líkamlega!
Ég sé fram á lónlí helgi, Helgi fór suður með strákunum að sletta úr klaufunum, þetta var það lengsta sem hann fékk að fara á meðan strákarnir stinga svo af til Sölden í fyrramálið. Ætli Helgi komi ekki til baka með einhverjar barnavörur, þar sem þær eru einfaldlega ekki seldar á Akureyri, hvað er málið?
Nú er löngu komið fram yfir háttatíma fyrir bumbur, ætli það sé ekki best að vera úthvíldur fyrir morgundaginn, það getur tekið á að gera ekki neitt...

Úff...

Nú er ég alveg punkteruð! Það er nú kannski frekar skrítið þar sem að ég fékk loksins rúm í fyrradag og sef þú ekki lengur á dýnu á gólfinu. Á miðvikudagskvöldið kom Helgi með rúmið ósamansett heim og við fórum í það að koma því saman og auðvitað þurfti að skúra og svona í leiðinni. Við ákváðum þá fyrst að við værum að stússast þetta á annað borð þá myndum við bara taka niður hillurnar í leiðinni þar sem það mun ekki vera pláss fyrir þær þegar barnarúmið kemur. Þá kom upp höfuðverkur um það hvað við ættum eiginlega að gera við allt dótið, myndirnar og bækurnar sem voru í hillunni. Sá höfuðverkur er eiginlega enn til staðar þar sem það er nú bara hérna í stofunni út um allt. Við grynnkuðum svo eitthvað á þessu í gærkvöldi og þegar ég skreið þreytt upp í rúm í gær var það síðasta sem ég sagði við Helga: ég ætla sko að sofa út á morgun.
Í morgun byrjaði síminn minn með læti, ég skyldi ekkert í þessu, hélt að ég hefði óvart stillt vekjaraklukkuna eða eitthvað, en nei, þá var bara verið að hringja í mig úr vinnunni til að athuga hvort að ég gæti tekið aukavakt! Ég og mín samviska gátum ekki sagt nei þannig að ég reif mig á fætur þarna uppúr 7 til að fara að vinna. Þegar ég kom í vinnuna frétti ég það að það höfðu 8 starfsmenn hringt sig inn veika þennan morguninn og það náðist bara að fá 4 á aukavakt. En það var ekki bara starfsfólkið sem lá, heldur er þvílíka magapestin að ganga á deildinni að öðrum gangnum var bara lokað og fólki skipað að halda sig inn í herbergi til að það myndi nú ekki dreyfa þessum óþverra. En sökum þess hvað við vorum fáar gátum við ekki einu sinni baðað þau sem áttu að fara í bað.
Og nú er ég komin heim og er alveg dauðlúin!

Nýtt útlit..

Já, ég ákvað að gerast svo djörf að ráðast á það ein míns liðs að setja nýtt útlit á síðuna hérna, hitt var orðið þreytt. Mig rekur minni til þess að síðast þegar ég gerði það hafi ég þurft að biðja Unu að hjálpa mér svo að allir linkarnir týndust ekki, en nú er þetta orðið algjörlega imbafrítt, og sko mig, mér tókst þetta! Ástæðan fyrir því að ég fór í þetta algjörlega þarfaverk í dag var sú að í matarpásunni þá ákváðu allir að fara heim, sem er mjög óvanalegt. Þannig að ég var bara ein eftir upp í skóla af því að ég nennti ómögulega heim, þar var ekkert skemmtielgt sem beið mín. Að sitja einn í matsalnum er frekar sorglegt, nema ef maður hefur eitthvað fyrir stafni, því tók ég tölvuna og sökkti mér ofan í þessar breytingar. Það sem er jafnvel sorglegra en að sitja einn í matsalnum er að sitja þar einn og borða, en Þórunn bjargaði mér frá þeim örlögum með því að hringja í mig, þannig að þetta leit nú ekki allt eins illa út og það hljómar ;) En afrakstur þessa hádegishlés var sumsé breytt og betra blogg.
Læt þetta duga í bili, ruslið og draslið hér í íbúðinni minni hreinlega kallar á mig að taka til...

Íslendingar....

Hvað er málið með Íslendinga? stundum skilur maður ekki alveg hvað þeir eru að spá! Í þessu samhengi er ég ekki að tala um það hvernig þeir eru að standa sig í tuðrukasti á EM heldur er ég að tala um Bobby Fischer og allt málið í kringum hann. Að einhver skuli reyna að fá það í gegn að láta grafa kallinn a Þingvöllum við hlið Einars Ben er líklega ein sú fáránlegasta hugmynd sem ég hef heyrt! Halldór Kiljan Laxness er ekki einu sinni grafinn þar, er verið að segja það að Bobby Fischer hafi verið þvílíkur heiðursmaður að hann eigi frekar að vera þarna. Og ekki nóg með það þá var verið að tala um að sjónvarpa athöfninni. Já, við skulum alveg endilega eyða skattpeningum landans í það, ég hefði nú haldið að þeir sem hefðu áhuga á því að fylgja þessum manni til grafar geti bara gert sér ferð og verið viðstaddir útförina. Ég á bara ekki til eitt aukatekið orð yfir þessum fíflaskap. Þessi maður var búinn að vera íslendingur í 2 ár eða eitthvað og ekki borgað svo mikið sem krónu til íslenska ríkisins.
Svo er það annað, forsetakosningar. Það á bara að banna þessum trúð að bjóða sig á móti Ólafi, það er ekkert smá dýrt fyrir landið að fara að halda kosningar sem eru með öllu tilgangslausar því að það veit það hver heilvita maður að hann vinnur ekkert Ólaf. Þetta er bara svooo kjánalegt.
En þeir eru nú að standa sig ágætlega þarna úti í Noregi, komust allavegana áfram í milliriðilinn, þó svo að það hefði nú verið betra að hafa með sér einhver stig. Mætum Þjóðverjum á morgun, vonum bara að þeir massi það.

Farvel 2007

Árið byrjaði hreint ekki illa, ég komst áfram í hjúkrunarfræði í Háskólanum. Ég var góð með mig, þóttist geta þetta án þess að læra. Þessi vorönn fór í dól og almenna leti. Ég þjáðist af post clausus syndrom sem lýsti sér í því að ég opnaði ekki skólabók alla önnina, ég hlustaði ekki í tímum og ég svaf í sófanum á daginn. Á þessari önn fórum við í verknám og fengum smjörþefinn af því sem við ætlum að vinna við í framtíðinni. Ég byrjaði líka að vinna á elliheimilinu með skólanum og hélt þar áfram um sumarið. Þar líkaði mér vel. Ég grét hluta sumars yfir því að komast ekki á alheimsmót skáta sem var haldið svo stutt frá okkur. Stuttu fyrir mót tókum við Una og Rakel svo skyndiákvörðun um að skella okkur. Ég sé ekki eftir því. Þetta var þó erfið vika, unnum á daginnn í hitanum og sváfum svo í tjaldi og ég með hálf lélega dýnu. Ég fékk vott af kvefi undir lokin og varð hálfdrusluleg. Ég veit ekki hvort að það megi rekja það til þess að ég var nýorðin ólétt og vissi enn ekki af því. Ég hélt svo bara mínu striki í vinnunni þegar heim var komið þangað til í lok ágúst, þá byrjaði ég að æla og ég hætti því ekki fyrr en í oktober. Það var alveg ótrúlega gefandi tími. Ég sem ætlaði að vera svo dugleg að læra, en ég bara gat það ekki því mér var svo óglatt alltaf hreint, og svo þegar ógleðin dvínaði þá var ég komin svo langt á eftir og það var svo margt að gera að það var alveg eins gott að ýta þessu bara áfram á undan sér. Þegar stutt var liðið á haustið var mér boðið að fara til Póllands fyrir fræðsluráð bandalags íslenskra skáta, ég þáði það auðvitað og skemmti mér bara ágætlega þrátt fyrir óendanlega langt ferðalag og ótrúlega vondan mat. En það er alltaf gaman að hafa komið til Póllands ;) svo þaut þessi önn framhjá á óhugnandi hraða og ein versta próftíð sem ég hef upplifað tók við. Það er ekki gaman í próftíðum þegar maður er svona illa undirbúinn. Þess vegna ætla ég að vera svooo dugleg á næstu önn. Svo komu jólin, þau voru góð í faðmi vina og fjölskyldu. Ég var svo að vinna á áramótunum, það er svo sem ekki slæm upplifun. Nú er árið 2008 komið og ég hef bara góða tilfinningu fyrir því.

En þetta var svona stiklað á stóru yfir hvað gerðist á árinu 2007. Árið 2008 verður án efa mun viðburaðrríkara.

En þessi jól hafa verið góð. Við Helgi vorum heima hjá mömmu og pabba á aðfangadagskvöld, það var ágætt að þurfa ekki að hafa áhyggjur af matnum, það er svo öruggt að hann sé góður ef að mamma eldar hann, ætli þetta gerist bara? að þegar maður verður mamma þá læri maður að elda svona góðan mat, það hlýtur að koma í ljós. Svo kom Una og hún er búin að gista á stofugólfinu hjá mér síðustu vikuna, það er búið að vera gott að hafa hana og aðra vini sem hafa að jafnaði aðsetur sitt í borg óttans.

Bis Später...

að blogga eða ekki blogga...

..það er spurningin.

Það gæti þó ekki verið betri tími til að gera það heldur en akkúrat núna þegar ég er í prófum. Ég er búin með 4 af 6 og yfirleitt þegar þannig er komið þá er maður bara nokkuð rólegur því að erfiðustu prófinu eru oftast fyrst. En það er ekki þannig núna, ég á eftir að fara í félagsfræði og sálfræði. Félagsfræðin er frumlestur á efninu þannig að ég er ekki bjartsýn á það próf og sálfræðin er frumlestur að hluta til, við tókum eitt hlutapróf í vetur. Við hjúkkurnar erum búnar að eyða síðustu tvemur vikum upp í Valhöll að læra, þar er ekkert net eða annað sem getur truflað okkur, við tímum varla að taka matarpásur svo æstar erum við í lærdómnum. Einn daginn vorum við svo æstar að við sátum í 12 tíma með kannski svona 2 matarpásum og 2 pissupásum og þegar ég kom heim var ég með bjúg á fótunum takk fyrir pent! Eftir þetta fórum við að verða aðeins meðvitaðri um mikilvægi þess að standa aðeins upp. En þetta er búin að vera frekar erfið próftíð þar sem kroppurinn er farinn að finna aðeins fyrir þessari auka manneskju og mér er verður svo illt í bakinu við að sitja svona lengi, en það er víst ekki um annað að ræða. Ég fékk í afmælisgjöf tvö gjafabréf í nudd og ég á tíma 13. des klukkutíma eftir prófið, mm mm mm hvað það verður næs! svo ætla ég að eiga hinn tímann til góða. Hver veit nema að ég splæsi bara á mig fleirum ef ég er að fíla þetta í botn.
En mér er víst ekki lengur til setunnar boðið, allavegana ekki hérna fyrir framan tölvuna, ætli það sé ekki best að reyna að klára þessa próftíð af þó svo að það sé kannski ekki með stæl.

Á næstu önn....

Suðurferðin gekk vel, stóráfallalaust fyrir sig. Keyrðum rólega suður sökum veðurs en það var bara gaman, bílaleikir og skemmtilegheit. Föstudagurinn fór í verslunarleiðangur það var gaman, við gátum eytt alveg helling af peningum og komum hiem klifjuð af fötum. Kvöldið var rólegt, horfðum á útsvar og svo sænskan glæpaþátt. 100 ára skátastarfi var svo fagnað í Fífunni og þeir 4 tíma sem ég var þarna voru líklega hápunktur ferðarinnar! þetta var geggjað gaman. Um kvöldið var svo spilað, við Þórunn unnum teiknispilið með stæl og fórum sælar að sofa. Á sunnudagsmorgninum fórum við svo í keilu og við unnum keilumól Klakks 3. nóvember 2007.
Vikan er ekki búin að vera góð, hún er svo sem búin að ganga stóráfallalaust fyrir sig en það er sko nóg að gera, undirbúa árshátíð og vinna að tveimur hópverkefnum sem á að skila á þriðjudaginn.
Ég kúplaði mig út úr þessu öllu um daginn og setti jólalög á fóninn og leyfði mér að hlakka til jólanna.

Meiri snjó, meiri snjó, meiri snjó!

mmm! það er kominn snjór! það er bara orðið jólalegt úti og ég þarf að passa mig á að fara bara ekki að syngja jólalög, mm ég hlakka til þegar þau fara í spilun. Ekki það að ég hef eiginlega ekki tíma til að hlakka til jólanna fyrr en þau eru bara komin, en það þýðir þá líklega að ég þurfi ekki að bíða eins lengi eftir þeim.
Við erum í heilsusálfræðiáfanga í skólanum, hann er byggður upp með tveimur hlutaprófum og einu lokaprófi. Við þreyttum fyrra hlutaprófið síðasta mánudag og við stelpurnar eyddum helginni sveittar í bústað á Illugastöðum við að læra fyrir það. Prófið var svo 10 krossar, 7 skilgreiningar og 2 ritgerðir. Mér gekk vel í krossunum, ekki eins vel í skilgreiningunum, vissi bara 4 af 7 og svo átti að velja eina ritgerð og mér gekk vel með hana. Þegar ég kom svo fram eftir prófið þá var verið að ræða það eins og gengur og gerist og þá kemur það upp úr dúrnum að það átti bara að svara 4 af 7 skilgreiningum! Ég fór að tala við kennarann eftir á til að útskýra fyrir honum þessi mistök mín sem fólust í því að ég las ekki leiðbeiningarnar og ég las heldur ekki yfir prófið því að ég þurfti að flýta mér svo mikið út því að ég var alveg að pissa á mig og ég vissi ekki hvort að hann myndi leyfa mér að fara á klóið í svona litlu prófi. Hamn sagðist líklega þurfa að láta fyrstu 4 gilda, sem er sorglegt af því að ég kunni fyrstu skilgreininguna og svo 3 síðustu. Sorglegt, ég grét næstum af pirringi.
Það stefnir allt í suðurferð á föstudaginn, jibbí.

Rembingur!

já, ég er alveg að rembast, rembast í þessum blessaða skóla, rembast við að blogga við og við, rembast við að halda uppi skátastarfi, rembast við að borða hollt og hreyfa mig!
En ég nenni nú ekki að tala um það þessi fáu skipti sem að ég kem hérna inn. Það sem ég nenni hinsvegar að tala um eru rimlagardínur! hvað er málið með rimlagardínur. Það sem að mér finnst verst við þær er það að það er svo svakalega leiðinlegt að þrífa þær, það er alveg bara drep, maður stríkur ekkert bara af rétt í leiðinni af því að maður er með tuskuna á lofti, nei þetta er eitthvað sem að þarf að taka sér bara dag í! Það er annað með rimlagardínur, þegar maður skrúfar fyrir þær þá er hægt að gera það á rétta vegu og ranga vegu. Af hverju myndi fólk skrúfa fyrir þær á ranga vegu? það bara skil ég ekki. Ég hef nú oft rætt þetta við hann unnusta minn og hann bara skilur ekki að þetta sé mér svona mikið mál. Þegar ég fer svo á fætur í morgun með allt á hornum mér af því að það var einhver helvítis andskotans grafa með þvílíkan hávaða hérna fyrir utan klukkan 8 í morgun og ég hafði gert ráð fyrir því að sofa til 9. En jæja, ég kem fram og hvað er það fyrsta sem ég sé, það er dregið fyrir gluggan í stofunni á rangan hátt. jiminn eini ég veit ekki hvert ég ætlaði.

Þvílík viðbrögð!

En jæja, ég er svo uppveðruð eftir þessi komment (veit að þau hefðu verið 3 ef að það hefði ekki verið eitthvað tölvubögg hjá Þórunni) þannig að ég er bara að hugsa um að koma með aðra færslu! Og í þessari færslu ætla ég að segja söguna af því þegar ég hélt að ég væri gengin af göflunum!

Það var hérna einn morguninn, miðvikudagsmorguninn nánar tiltekið að ég var í fríi í skólanum og ein heima. Þegar ég vakna fer ég fram í eldhús til að fá mér morgunmat og fyrir valinu verður ristað brauð og te. Þegar ég drekk te þá nota ég alltaf örlitla mjólk útí. Eftir að ég er orðin södd og sæl þá geng ég frá því sem ég notaði, set brauðið upp í skáp og mjólkina inn í ísskáp. Þetta er svo sem ekki til frásagnar, nema hvað að svo seinna um daginn ætla ég að fara að næra mig aftur eftir að hafa setið inn í stofu og lært og ég fer inn í eldhús og næ mér í það sem ég ætla að nota og sest niður. Þegar ég er að opna mjólkurfernuna þá fer ég að hugsa, ég kláraði ekki fernuna sem að ég drakk úr í morgun! hmmmmm, ég kíki inn í ísskáp til að athuga hvort að mér hafi bara yfirsést hún (nei við eigum ekki amerískan ísskáp þannig að líkurnar á því eru hverfandi). En hún var ekki þar. Það var þá sem ég fór að velta fyrir mér hvort að allt væri með felldu þarna upp hjá mér! Ég settist bara aftur og fór að borða en ég bara gat ekki einbeitt mér. Ég varð að vita hvernig þetta mjólkurmál væri. Ég stóð upp og ég kíkti inn í alla skápa í eldhúsinu, til að vita hvort að ég hefði kannski sett hana inn óvart. En hún var hvergi. Ég varð að láta mér þá niðurstöðu næga og kláraði að borða. Eftir matinn fór ég svo bara að læra þegar ég fattaði allt í einu hvað varð um mjólkina! Ég mundi það að þegar ég sat inní stofu að læra þá hafði Helgi komið heim og fengið sér að borða, og ég var bara búin að steingleyma því! Jiminn eini hvað ég var glöð að ég væri ekki að ganga af göflunum :)

Nú ætla ég að gera annan villtan hlut, jafnvel villtari en að blogga! Ég ætla í ræktina!

Draumar...

haha, mig dreymdi að ég hefði bloggað hérna og ég þurfti að fara inn á síðuna til að athuga hvort að það væri rétt eða ekki.. það er alveg ótrúlegt hvað draumar geta verið raunverulegir! Reyndar var sá sem mig dreymdi í nótt ekkert svo líklegur til að gerast, ég var riddari og hesturinn minn var "gyllti skjóturinn" sem þýddi það að ég var alltaf fremst þegar við (ég og herlið mitt) fórum eitthvað. Í nótt vorum við nú ekkert í sérstaklega ögrandi verkefni, við vorum að fara í kökuboð í kastala þarna rétt hjá. Þegar við vorum komin þangað þá var enginn til að taka á móti okkur og við vissum ekkert hvert við áttum að fara með hestana og þetta var allt hin mesta ringulreið. En svo fór allt saman vel og við fundum hesthúsin og gátum sest og fengið okkur kökur... skrítinn draumur...

En hvað um það, nú er ég komin hérna og byrjuð að skrifa, ég gæti allt eins skrifað einhverjar raunverulegar fréttir af mér.. eða nei annars, ég geri það næst, ég er ekki viss um að einhver fari enn hérna inn, nema kannski Una í von og óvon!

Mikið lifandi skelfingar ósköp líður þessi tími hratt..

Mér finnst eins og það hafi verið í fyrradag sem að ég mætti í HA á efnafræðinámskeið hjá Sigga Bjarklind og þekkti engan. Það er eins og það hafi verið í gær sem að ég fékk út úr prófunum og komst að því að ég hefði komist áfram, af þessu má leiða að jólin koma á morgun. En ég er ekki búin að blogga hérna lengi, enda allir löngu hættir að leggja leið sína hingað. Ég er búin að lifa önn svefnsins, ég held að ég hafi aldrei sofið eins mikið eins og á þessari önn, ég svaf út í eitt í janúar og febrúar, sem er mjög skrítið því að ég hef aldrei fundið neitt sérstaklega fyrir þessari skammdegisþreytu. Bendir þetta til þess að ég sé að verða gömul? Ég hugsa ekki, enda er ég nú búin að fá 2 hint um það að ég sé ekki gömul nú á síðustu dögum, það fyrra var að ég fékk sent heim frá stjórnmálaflokkunum blaðsnepil sem að óskaði mér til hamingju með kosningarréttinn, þar sem ég var ekki komin með aldur til að kjósa í síðustu alþingiskosningum. Hitt var svo þegar við Brynhlidur ætluðum að kíkja á Kaffi Amour á föstudagskvöldið og við vorum beðnar um skilríki. En meira af þessari önn. Ég sem sagt svaf og horfði á þætti á netinu, daginn út og daginn inn. Af þessu má leiða að ég lærði ekki mikið á þessari önn, ég lærði bara ekki neitt. Það kom sér illa núna rétt eftir páska þegar ég komst að því að ég væri að fara í próf (alveg ótrúlegt hvernig svona stór staðreynd getur farið fram hjá manni).En svo komu prófin, á meðan á þeim stóð eyddi ég degi og nótt með hjúkkubeyglunum mínum upp á Hömrum, í þrjár vikur samfleitt hittumst við, þreyttar, hressar, ljótar, sætar, úldnar, svangar, veikar, glaðar og ánægðar. Það voru fáar afsakanir teknar gildar, það var helst bara ef þú þurftir að fara að eignast barn, sem ein okkar gerði. En nú bíður sumarið eftir mér, ég hlakka bara til, ég verð í 80% vinnu upp á Hlíð og sé fyrir mér að geta gert eitthvað í sumar í fyrsta sinn síðan ég var lítil og vitlaus. En ætli það endi nú samt ekki með því að maður hafi alveg nóg að gera, vinna vaktavinnu, hluti af júní fer nú í að pakka og hluti af júlí í að afpakka, ég hlakka til :)

Mig langar í péninga...

ég var alveg að því komin að kaupa mér happdrættismiða í dag vegna þess að mig langar svo í péninga.. mér finnst alveg ótrúlega leiðinlegt að vera blönk. Svo fór ég að skoða hvernig þetta hefur komið út hjá mömmu og pabba síðustu 10 ár og þá er ég að sjá að þau eru í 18 þúsund króna tapi að meðaltali á ári, þrátt fyrir að þau hafi fengið 100.000 einu sinni. Ég hugsa að ég fjárfesti ekki í þessu á næstunni.
ég er búin með 3 próf af 6, en mér hefur aldrei gengið eins illa í próftíð, ég ætla bara að vona að ég nái, ég nenni alveg ómögulega að fara í upptökupróf! en við sjáum nú bara til, ég ætla að vona að ég fái út úr þessu sem fyrst. Svo hlakka ég bara til sumarsins, það er eins gott að það verði sól og blíða alla daga! þetta verður sumar útilega og hollustu, sumarið sem ég mun hvílast og hugsa um sjálfa mig! vá hvað ég hlakka til!
Nú eru allir að læra í kringum mig þannig að ég er að hugsa um að reyna að gera það líka, reyna að fækka upptökuprófunum sem ég þarf að taka :)

Þetta ætti að vera bannað!

Ég hélt að þeir dagar væru liðnir sem að maður þyrfti að vera að læra fyrir próf í steikjandi hita! hvað á það að þýða að það sé bara bongó blíða í apríl! Ég er bara upp á Hömrum með beyglunum að læra og reyna að læra þessa #%"%#&" fósturfræði. má ekki vera að því að blogga eitthvað svona, því að þá fell ég í þessu prófi :s

Margt að ske..

Það er sko margt búið að gerast síðan ég bloggaði hérna síðast. Helst í fréttum er líklega það að við erum búin að segja upp leigunni og svo gott sem búin að kaupa íbúð. Hún er í Hrísalundi, svalablokkinni. Hún er tveggja herbergja, 67 fermetrar. Okkur lýst bara vel á þetta allt saman, fórum suður síðustu helgi og kíktum í búðir, IKEA! vá við sáum svo mikið sem að okkur langaði að kaupa!
Ég er svo sem ekki með fleiri svona svakalegar fréttir. Hmm kannski er ég bara ekki með neinar fréttir í viðbót, allavegana ekki sem að ég man eftir eins og er.

Jeij!

Mér tókst það! mér tókst að búa til myndasíðu, sjibbí!

slóðin inn á hana er www.picasaweb.google.com/choicefairy

Árshátíðin var í gær, það var alveg ótrúlega gaman fyrir utan marðar tásur og skemmda heyrn. Palli þeytti skífum langt fram á nótt og greinilega hefur það heillað öll börn í bænum, því að það var ekkert annað en einhverjir smákrakkar þarna, og nóg af þeim! En þetta var samt alveg ótrúlega gaman og skemmtiatriðið okkar sló í gegn! En nú ætla ég að halda áfram að setja inn myndir ;)

-Valdís tölvugúru-